Laika onze Duitseherder

Op kerstavond zijn we naar Astrid en Bas in Oegstgeest gegaan. Tijdens het uitpakken van de pakjes die onder de kerstboom lagen, lag Laika rustig aan Anton zijn voeten.
Chico, het hondje van Astrid en Bas zat in de bench. Helaas kunnen ze niet samen los in de huiskamer. Er moet steeds gedold worden op een zeer drukke manier, waardoor het te geen doen is om ze samen los te laten.

We zijn ondertussen met de "jonge hondencursus" gestopt omdat deze ons erg frustreerde. We leerde er niets en kwamen steeds zeer teleurgesteld thuis. In het voorjaar gaan we op zoek naar de hondenschool speciaal voor herdershonden. In Renkum schijnt een goede te zitten. Nu maar even rust in de tent. Het weer is ook niet uitnodigend om op een dras veldje te gaan staan.


We gaan ondertussen niet stil zitten. We vinden dat Laika erg veel trekt aan de riem en willen dit gaan corrigeren met de "gentle leader". Morgen gaan we er één aanschaffen en dan eens kijken of dit helpt. We vinden nog steeds dat we niet genoeg haar aandacht hebben als we aan het wandelen zijn. Ze gaat gewoon haar eigen weg en dan kan niet.



Gisteren waren we nog even naar het strand bij Katwijk gegaan. Ze trok zo hard, zodat het niet mogelijk voor mij (Annelies dus) was, om op een normale manier de trap af te dalen naar het strand vanaf de bouelvard. De kracht die zij heeft met haar inmiddels 25 kilo, was niet te mis. Chico was al beneden en daar wilde ze met volle kracht achteraan. Dit mag natuurlijk niet gebeuren. Dus ook voor dat soort situaties is zo'n gentle leader een uitkomst hopen wij.

Verder hebben de honden nog lekker samen even rond gerend. Ze zijn dan niet van mekaar te scheiden. Ze hebben de grootste lol samen. Maar ja, het gaat er nu eenmaal nogal grof aan toe. We laten ze dan ook niet te lang hun gang gaan, anders worden de gewrichten van Laika te zwaar belast.


We laten haar nu ook regelmatig los in het bos. Ze is dan wel duidelijk op ons gericht. We doen het echter niet daar waar veel mensen lopen. Op rustige plaatsen waar ze geen afleiding heeft. En dan is het heel leuk om te zien hoe ze ons in de gaten houdt. Als we stil gaan staan houdt ze ook gelijk de pas in. Of we doen ons verstoppen achter een boom. Ook een reden om direct op zoek te gaan. Loopt er één van ons door en blijft de ander staan, dan wordt het moeilijk voor haar. Dan blijft ze in het midden staan en houdt ze beiden goed in de gaten.

We hebben nu ook de stamboom binnen gekregen. De naam Laika von Bisschofsheim klopt echter niet. Dat blijkt Laika vd Lievenschbergh te zijn. We dachten dat ze de achternaam van haar moeder kreeg. Dit blijkt echter de naam van de kennel te zijn waar ze geboren is. Dus een flinke correctie bij deze.



Hier Chico en Laika samen op het strand in totale uitputting.