15 februari 2006
Laika 8 maanden oud
Laika met haar nieuwe halsband
13 februari was Laika 8 mnd. oud. Het is wat ons betreft al een volwassen hond, maar echte kenners zien nog wel dat ze jong is. In haar doen en laten is ze nog heel speels. Dat is duidelijk een eigenschap van een jonge hond. We moeten haar vooral afleren om tegen mensen op te springen. Ze is dan zo enthousiast en het maakt niet uit wie ze dan voor zich heeft. Ze moet springen. Allereerst is niet iedereen daar van gediend en ten tweede lig je zo om met zo'n grote dame tegen je op. Er zit een enorme kracht in haar.
Hier een kiekje in de tuin van vandaag. Het heeft wat moeite gekost, maar dit plaatje mag er wat mij betreft wel zijn. Ze is nog steeds een ontzettend lieve hond. 's Avonds vindt ze het heerlijk om met haar kop op schoot te komen liggen, wanneer ik bij haar op de grond ga zitten. Ze is verschrikkelijk aanhankelijk. Ze kan het dan ook niet bepaald waarderen dat Anton iedere week weer richting Stockholm vertrekt. Wanneer ze de koffer weer naar beneden ziet komen, begint ze al weer argwaan te krijgen. De baas is ook alles voor haar.
8 mnd.
We doen nog steeds rustig aan wat betreft haar beenderenstelsel. We hebben gehoord dat je in principe iedere maand 5 minuten langer met haar mag gaan lopen. Dus nu gaan we af en toe lopend, in plaats van met de auto naar het bos. Dat is ze niet gewend, met als gevolg dat ze trouw bij de achterbak van de auto gaat staan wachten als ze weet dat we naar het bos gaan. Hoe ze dat ook gelijk in de gaten hebben.
Het eten gaat goed. Ze is zeer gulzig en alles slaat ze naar binnen. Of het nu een mandarijn, een appeltje of een gekookt eitje is, het maakt niet uit. Als beloning geven we haar gewoon de brokken die ze ook als voer krijgt. Ook deze schrokt ze naar binnen alsof het een heerlijke traktatie is. Alles wat we haar geven gaat in haar bak. Ondanks dat blijft ze toch heel graag bietsen. Ze krijgt nooit iets tussendoor gevoerd, maar op één of andere manier heeft ze altijd trek. Dan valt het ook niet mee als er van dat lekkers langs je heen gaat.
Ze heeft deze week een nieuwe halsband gekregen. De band die ze had, stond echt op het laatste gaatje. Als pup zwom ze er in maar oh.....wat is dat snel gegaan. Deze band is veel breder, dus qua gevoel moet dit veel confortabeler zitten. Ze heeft het direct geaccepteerd zonder tegen te stribbelen.
We hopen aan het eind van deze maand te gaan kijken bij een hondenschool, speciaal voor herdershonden. De naam van deze club hebben we via de VDH opgedoken. Het ligt hier wel zo'n drie kwartier rijden vandaan, maar als het een prettige club is hebben we dat er uiteraard dik voor over. Als Laika het er naar haar zin zal hebben met andere honden en wij er ook nog veel kunnen leren, dan gaan we er voor. Ik hoop hier binnenkort meer over te kunnen vertellen.
