17 januari 2008
Verhuizen!!!!!
Laika gaat dit jaar verhuizen naar een andere "stad". Dit wordt Leersum en is 8 km. verderop. We zitten vlak bij het bos, dus voor haar zal er niet veel veranderen. Een lekkere ruime tuin, dus ook die hoeft ze niet te missen. Alles zal gelijkvloers worden en dat zal wel een hele verandering zijn.
De huidige situatie is, dat de slaapkamers boven zijn. Gezien zij niet boven mag komen, kwam zij nooit in deze ruimtes. Op vakanties echter, vond ze het altijd heel leuk om ons 's ochtends bij bed te begroeten. Dat zal nu dan in de toekomst een verandering voor haar worden.
Op deze foto is de entree en onze garage in het souterain zichtbaar. Ook zal ik nog wat andere kiekjes uploaden, zodat het duidelijk wordt hoe ons toekomstige huis gesitueerd is. De inrichting is echter nog van de vorige bewoners, dus daar moet even doorheen gekeken worden.
Hier is te zien hoe de tuin rondom het huis er uit ziet. Ook hier kan Laika lekker tussen de bomen doorstruinen. Het is echter een open verbinding met de straat, dus vaak zal ze hier niet lopen.
Dit is een afgesloten deel van de voortuin. Hier kan Laika in alle vrijheid rondlopen.
Het nadeel van de BBQ is dat hij erg laag is, dus we moeten onze hongerige dame wel in de gaten houden wanneer er heerlijk riekende stukjes vlees op liggen te dampen. We hebben nu eenmaal een hongerige hond.
Dit alles gaat hoogstwaarschijnlijk pas in juni plaatsvinden. Het belangrijkste nu, is dat ons huidige huis verkocht gaat worden. Daar hebben we dan ook ruim de tijd voor genomen, maar je weet nooit hoe dit gaat lopen. Aanstaande maandag, 21 januari gaat hij officieel in de verkoop. Hopen dat het snel verloopt. Er moet toch steeds flink gewerkt worden, wanneer er mensen komen kijken, om het huis glad te maken. Vooral de haren van Laika komen regelmatig overal tevoorschijn. Wanneer je denkt, dat alles schoon is, komt er weer zo'n haarvlok onder de kast vandaan wapperen.
Maar we gaan ervoor! Ik hou jullie op de hoogte, hoe het met de verkoop gaat. Of het moet zo dramatisch zijn, dan hou ik me angstvallig stil. Dan kan je zelf ongeveer inschatten hoe de situatie is.
Tot de volgende keer en ik hoop met goede berichten.
De huidige situatie is, dat de slaapkamers boven zijn. Gezien zij niet boven mag komen, kwam zij nooit in deze ruimtes. Op vakanties echter, vond ze het altijd heel leuk om ons 's ochtends bij bed te begroeten. Dat zal nu dan in de toekomst een verandering voor haar worden.
Op deze foto is de entree en onze garage in het souterain zichtbaar. Ook zal ik nog wat andere kiekjes uploaden, zodat het duidelijk wordt hoe ons toekomstige huis gesitueerd is. De inrichting is echter nog van de vorige bewoners, dus daar moet even doorheen gekeken worden.
Hier is te zien hoe de tuin rondom het huis er uit ziet. Ook hier kan Laika lekker tussen de bomen doorstruinen. Het is echter een open verbinding met de straat, dus vaak zal ze hier niet lopen.
Dit is een afgesloten deel van de voortuin. Hier kan Laika in alle vrijheid rondlopen.
Het nadeel van de BBQ is dat hij erg laag is, dus we moeten onze hongerige dame wel in de gaten houden wanneer er heerlijk riekende stukjes vlees op liggen te dampen. We hebben nu eenmaal een hongerige hond.
Dit alles gaat hoogstwaarschijnlijk pas in juni plaatsvinden. Het belangrijkste nu, is dat ons huidige huis verkocht gaat worden. Daar hebben we dan ook ruim de tijd voor genomen, maar je weet nooit hoe dit gaat lopen. Aanstaande maandag, 21 januari gaat hij officieel in de verkoop. Hopen dat het snel verloopt. Er moet toch steeds flink gewerkt worden, wanneer er mensen komen kijken, om het huis glad te maken. Vooral de haren van Laika komen regelmatig overal tevoorschijn. Wanneer je denkt, dat alles schoon is, komt er weer zo'n haarvlok onder de kast vandaan wapperen.
Maar we gaan ervoor! Ik hou jullie op de hoogte, hoe het met de verkoop gaat. Of het moet zo dramatisch zijn, dan hou ik me angstvallig stil. Dan kan je zelf ongeveer inschatten hoe de situatie is.
Tot de volgende keer en ik hoop met goede berichten.
04 januari 2008
Parijs
Dit is niet echt een bericht over Laika. Maar het werd wel weer eens tijd om te verschijnen op deze blog. Vandaar dat ik met dit verhaal kom. We hebben allereerst een enorm gezellige kerst achter de rug. Op 1e kerstdag zijn Astrid en Bas geweest. Dat was weer gepaard met velen kado's onder de boom. Het was in eerste instantie de bedoeling, om deze traditie te doorbreken, maar gezien Anton toch weer allerlei verrassingen onder de boom ging leggen, zijn we hem maar weer op de voet gevolgd. Met als gevolg, dat het weer een hele massa bleek te zijn, nadat ook As en Bas hun lading hadden gedropt! Wel hartstikke leuk natuurlijk, want iedereen was weer lekker verwend. 
Een heel leuke onderbreking deze dag was wel het sjoelen. Toen ik voorstelde om dit te gaan doen, was op Bas na, iedereen tegen. Maar nadat ik toch de sjoelbak van boven ben gaan halen, schoof iedereen al snel bij. Het resultaat is te zien om de volgende foto. Het enthousiasme en fanathisme was enorm. Wat kunnen mensen toch snel van mening veranderen. Al met al, was dit een leuke onderbreking van het eten, drinken en hangen op de bank.
Op 2e kerstdag hebben we het rustig gehouden. Lekker met Laika gewandeld en de koffer gepakt. De volgende dag zijn Anton en ik namelijk naar Parijs vertrokken. Op 28 december waren wij 26 jaar getrouwd en dat vonden wij een mooie gelegenheid om in deze "romantische" stad te vieren. Het was de eerste keer dat Laika niet met ons mee ging maar thuis achter bleef. Ze was echter in zeer goede handen van Evelien. Maar dat wilde niet zeggen, dat het toch heel vreemd was om haar achter te laten.
Zoals op de foto te zien is, zaten we op steenworp afstand van de Eifel toren. Vanuit ons hotel keken we ook op Seine, waar de rondvaartboten volop aanwezig waren. Vooral 's avonds met verlichting is dit echt heel mooi. Vooral de Eifeltoren was echt een sprookje. Ieder uur begon hij te knipperen met zilverwit licht. Het leek wel een Swarovski beeldje. In Frankrijk kijken ze niet zo nou met het milieu. Ook de Champs Elysee was prachtig verlicht. Met het blote oog is dit beter te zien dan op de foto, maar ik voeg toch wat foto's toe!
In de Notre Dame werd prachtige muziek ten gehore gebracht, totdat de stoppen doorsloegen. In één klap was de muziek stil en waren alle lichten gedoofd. Gelukkig bleven de kaarsen branden. Het was heel hylarisch. De priester die net het altaar op was komen wandelen, bleef eerst nog rustig staan wachten totdat het allemaal weer ging draaien. Nee dus, na meerdere explosieve geluiden (dit waren de stoppen die wederom klapten) verdween hij maar van het altaar. Van deze situatie heb ik een filmpje. Juist op het moment dat de stoppen doorsloegen was ik aan het filmen. Hieronder zal ik dit filmpje laten zien.
Oud en nieuw is rustig verlopen. Laika heeft er geen nadelige gevolgen aan over gehouden. Het is een kwestie van zo normaal mogelijk de straat over gaan, zonder emoties te tonen wanneer er een dreun plaatsvindt. Af en toe waren de knallen heftig en keek ze naar boven met van die vragende ogen, moet ik dit leuk vinden? Maar niet reageren is de beste methode. Zo, dit was nog even een opvoedcursus voor de hond.
