Laika onze Duitseherder

Laika in volle aandacht voor de cavia's Ping Pong en Queeny.




Gisteren, maandag 29 augustus, is Laika 11 wkn. oud geworden. Het weekend was ze erg lief en hebben we achteraf gezien, onze opvoeding even iets versoepelt. Dat was dus gisteren duidelijk merkbaar. Ze probeert ons steeds in de polsen en armen te bijten. Duidelijk dominant gedrag. Ze luistert erg slecht en wilde niet mee wandelen. Nadat we dit gedrag in de boeken hebben opgezocht was het al snel duidelijk, dat ze probeert ons te domineren. Dat moet natuurlijk heel snel afgeleerd worden. Dit doen we door niet meer bij elke halve meter te stoppen tijdens een wandeling. In de tuin mag ze momenteel niet meer vrij rondlopen, alleen maar aan de riem. Zonodig met de voet op de riem.
Wat ons ook opvalt is dat momenteel de oren weer totaal hangen. Er is niets meer te zien van haar pittig rechtop staande oortjes.
De nachten gaan prima. Ze geeft geen kik totdat we 's ochtends beneden komen en haar aandacht geven. Eerst loop ik langs de bench om mijn schoenen aan te doen en de deur van slot te halen. Dan ga ik naar haar toe en breekt haar enthousiasme los. Ze doet dan direct heel wat grote plassen en de "grote boodschap".

Laika doet het erg goed. Ze luistert steeds beter en reageert nu echt op haar naam. Ze slaapt de hele nacht door van ongeveer 23 uur tot 7.30 uur. De zindelijkheids training is nog in volle gang. Als we het allemaal goed in de gaten houden, doet ze eigenlijk alles buiten. Soms echter zijn we toch weer net te laat. Dan zakt ze al weer door voor ons ogen. Helaas pindakaas!

Sinds vorige week donderdag is Laika 's ochtends 4 uurtjes alleen in verband met mijn werk. Evelien is ook weer naar school en Anton werkt uiteraard ook. Via onze web cam heb ik haar in de gaten gehouden op mijn werk. Het was een genot om te zien hoe ze zeer tevreden lag te slapen. Dat geeft ook voor ons toch een rustig gevoel.

Gisteren hebben we een aardig stukje met haar gewandeld bij Huis Doorn. Hier een kiekje met Evelien die nu toch ook wel erg veel met Laika op gaat trekken. In het begin had ze er wat moeite mee. Dat gehap en gelik vond ze maar niets.

Vandaag zijn we het bos in geweest en ook daar hebben we een flinke wandeling (voor haar doen) gemaakt. Verder lekker in de tuin gebivakkeerd, want het weer was er heerlijk voor. Ze zit nu ook overdag steeds vaker in de bench, waar ze dan heerlijk een slaapje doet. Daar heeft ze echt de rust. In de tuin hoort ze toch constant allerlei dingen waardoor ze niet echt tot rust komt.

Vrijdagavond, 26 aug. zijn we voor de tweede keer naar de puppiecursus geweest. Daar ging het allemaal weer prima. We hebben het commando "vooruit" geoefend. Het gaat allemaal heel speels maar we steken er steeds wel weer iets van op. Ze ontmoet veel andere puppies. Daar gaat ze zeer sociaal mee om. Ze was de jongste dit keer maar tegelijkertijd wel ongeveer de grootste hond.

Gisteren was Laika 10 weken oud. Het wordt nu echt al een grote hond. Haar oren willen steeds meer rechtop gaan staan. Daardoor krijgt ze een heel andere kop. Je gaat nu echt de herdershond in haar herkennen.

Het vuurwerk zaterdagavond in Leersum heeft ze niet als vreselijk ervaren. Ze was wat onrustig maar omdat wij haar rustig lieten kijken en er geen echte aandacht aan schonken, was ze er zich van bewust dat het "normaal" was. Toen we om 22.45 uur thuis kwamen sliep ze zo. Die nacht hebben we haar niet meer gehoord. Wat heerlijk!!!!!!

De kastelen tocht in Doorn was ook een hele ervaring. Veel mensen die haar aandacht gaven en dan al de paarden met koetsen die met veel lawaai langs kwamen. Ze heeft het allemaal met veel interesse zitten observeren. Soms wat onrustig maar dan kalmeerde ze al weer snel.





Bij de kastelentocht









Vanavond zijn we naar het Doornse Gat geweest. Een prachtig natuurgebied waar het werkelijk krioelt van de konijnen. Dus ook konijnenkeutels zijn er rijkelijk aanwezig. Aangezien de smaak van de keutels Laika erg bevielen, zijn we maar kort gebleven. Ze heeft nog niet al haar entingen gehad en je weet niet wat voor gevolgen dat met zich mee kan brengen. Dus nog maar even voorzichtig met haar.









Doornse Gat






Nog even een tip voor hen die deze site bekijken. Om helemaal terug te gaan naar het begin moet je op "archives" klikken. Het vreemde van deze site is dat je van onder naar boven gaat. Wil je commentaar geven, klik dan op "comments" !!

Zomaar een prachtig kiekje van Laika!


Laika is nu 8 dagen bij ons in huis en wat ons betreft ook al niet meer weg te denken. Zij leert van ons maar wij leren ook veel van haar. Vooral wat onvoorwaardelijke trouw en liefde is. Na een nacht van onrustig gepiep toch weer zo blij te zijn om ons te zien, terwijl wij daar met schuldgevoel boven in ons bed lagen.

We zijn van de week met haar naar het trein station geweest en ze liet de treinen rustig langs haar neus voorbij gaan. Ze week iets terug maar bang was ze zeker niet.


Ook zijn we het bos in geweest. Het zand als ondergrond zag ze ook niet echt als iets vreemds en een ruiter die in volle draf langs vloog op zijn paard vond ze ook reuze spannend.











De ontmoeting met Chico, de hond van onze dochter Astrid, verliep niet geheel vlekkeloos. Zowel Chico als Laika wilde graag de baas zijn. Dat geeft dan toch wel een conflict. We hopen wel dat deze situatie nog een goede wending krijgt. Het zou toch heel vervelend zijn als dit duo niet samen kan zijn.





Hier Laika en Chico voor het eerst bij elkaar.










Laika is nu al aardig gewend aan haar bench. Ze gaat er nu makkelijk in en heeft het er best wel knus. Ze heeft een kluif gekregen waar ze erg content mee is. Afgelopen nacht (de zevende nacht) heeft ze zonder een kik te geven doorgeslapen. Van 22.30 tot 6.30 uur. Wat ons betreft fantastisch.

Vanavond gaan we naar Leersum, waar vandaag het jaarlijkse bloemencorso heeft plaats gevonden. Er zal een feestelijk vuurwerk worden afgestoken waar we bij aanwezig willen zijn voor Laika. Dan kan ze ook al vast daar aan wennen voor oud en nieuw.

Morgen, 21 augustus gaan we naar "de Kastelen Tocht" hier in Doorn. Ook dit is een evenement wat jaarlijks terug keert. Dan gaan er zo'n 100 rijtuigen met paarden ervoor van HUIS DOORN langs allerlei kastelen hier in de buurt. Zoveel paarden en mensen bij elkaar zal ook weer een hele ervaring voor haar zijn.

Als we haar in de straat uitlaten, worden we vaak gevolgd door een poesje. Ook daar hebben we haar aan voorgesteld. Ze bleef heel rustig en vindt het eigenlijk wel best dat poes mee loopt. Een keer haalde de poes wel zijn klauwtje naar Laika uit maar dat heeft ook niet echt veel indruk gemaakt.

Vandaag is Laika precies 9 weken oud. Anton en ik moesten weer gaan werken. Onze dochter Evelien, heeft vanochtend voor Laika gezorgd. Toen ik 's middags thuis kwam was ze duidelijk erg onrustig en bijterig. Luisterde slecht en plaste regelmatig in huis. Ook na een vrij "lange" wandeling presteerde ze het om toch pas binnen in huis te plassen en nog wel op twee plaatsen achter elkaar. Zo'n goed gevoel ik gisteren over haar had, zo onzeker voelde ik me vanmiddag. Mijn vraag is dan gelijk, doe ik het wel goed? Woensdag aanstaande gaan we bij de puppie cursus in Doorn langs. Als onze eerste indruk goed is, schrijven we haar gelijk in. Hier kan je dan terrecht met je vragen en ervaringen. Ik denk dat dit heel belangrijk is. Vooral voor mij. De onrust die ik krijg, voelt Laika ook haarscherp aan. Toen Anton thuis kwam reageerde ze rustig maar enthousiast. Dan zou je haar zo opvreten. De rust die Anton uitstraalde voelde ze natuurlijk gelijk. Toen we gingen eten, lag ze heerlijk rustig onder tafel. Waarschijnlijk was ze tevreden dat de "roedel" weer compleet was. De afgelopen twee dagen waren we natuurlijk steeds aanwezig geweest en nu moest ze ineens twee mensen missen. We hebben haar vandaag op de weegschaal gewogen en haar gewicht is nu 6 kilo.

Deze dag is goed en rustig verlopen. Het was zondag dus het hele gezin was nog thuis.
's Ochtends was Laika lekker levendig en zijn we voor het eerst met haar de straat op geweest. Zij is vanuit de kennel geen voorbij rijdende auto's gewend en wij wonen ook in een doodlopende straat, dus weinig verkeer. Bij iedere auto die zij in de verte hoorde was een schrik beweging. We hebben haar op afstand rustig laten kijken naar de auto's die voorbij kwamen. Ook hier moet zij uiteraard aan wennen. Het eten gaat prima. In tuin doet ze tot nu toe bijna al haar behoeftes. Af en toe in de huiskamer. Gelukkig geen poepjes. De planten in de tuin hebben ook niet veel rust. We hebben er genoeg, maar dat is nog geen reden om ook te proberen haar dat zo snel mogelijk af te leren. 's Avonds heeft ze nog een uurtje gepiept in de bench, eer zij ging slapen.

Eindelijk is het dan zo ver, Laika is op haar "thuisbasis" gearriveerd!!!!!

Het was aftellen tot het 13 augustus was. Maar vandaag is het dan toch zo ver. We zijn om ongeveer 8.30 uur richting Roosendaal gereden. Daar werden we zoals alle andere keren hartelijk verwelkomt door Nathan en Corina met een lekkere bak koffie. Alle papieren lagen al klaar. Enkele daarvan moesten nog verder ingevuld worden en ondertussen kon Laika nog even lekker ravotten met de andere honden. Toen ze moe begon te worden zijn we vertrokken. Met enige weerstand zetten we haar in de auto. Dit was haar eerste auto ervaring dus wij waren erg benieuwd hoe deze reis ging verlopen.


Laika al aardig rustig tijdens de reis










Nu was het ook voor Nathan en Corina het definitieve afscheid. Twee lieve mensen, die met hart en ziel voor hun honden leven. Het lijkt me dan ook heel moeilijk om weer afscheid te nemen van dat heerlijke spul. Maar via deze weg kunnen zij op de hoogte blijven van Laika haar verdere ontwikkeling. Ook willen zij nog een soort van reünie organiseren voor alle puppy's en hun bazen over ongeveer een half jaar.

De reis verliep wat ons betreft perfect. Verhalen die je leest over plassen, overgeven en andere niet prettige ervaring voor de hond zijn uitgebleven. De eerste tien minuten was ze wat aan het piepen, maar al snel vond ze de warme schoot van Annelies wat zeer aangenaam voor haar was (zie foto). Af en toe begon ze wat gestresst te hijgen maar verder verliep alles rustig en vielen haar oogjes af en toe dicht. Thuis in Doorn aangekomen hebben we haar direct in de tuin gezet waar ze al snel een plasje deed. Met heel voorzichtige pasje liep ze door het nog natte gras. Ook dit was voor haar een nieuwe ervaring want ze was alleen maar straatstenen gewend. Al snel werd het haar duidelijk dat gras erg lekker is en zeker de blaadjes van de madeliefjes die er in groeien.



De eerste stapjes in het gras






Nadat de hele tuin besnuffeld en onderzocht was, werd het tijd voor een kijkje in huis. Met zijn drieen keken we toe hoe ze direct in de keuken doorzakje en een grote deponeerde. Alle begin is moeilijk zullen we maar zeggen, ook bij het opvoeden van een hond. Toen ze alles goed geïnspecteerd had is ze de bench ingegaan. Ze had zeer snel door, dat je daar wel heerlijk tot rust kon komen en heeft 3 1/2 aan een stuk geslapen. De mensen die haar kwamen bewonderen zagen dus alleen maar een zeer diepslapende Laika.




Voor de eerste keer in de bench







Eten had ze niet veel gedaan, maar drinken ging goed. Toen ze wakker werd heeft ze weer haar plasjes en poepjes netjes buiten gedaan. Haar brokjes keek ze niet aan, totdat we er lekker kipstukjes door heen hadden gegooid. Toen was de inhoud van de bak inclusief brokjes zo opgeslokt. 's Avonds heeft ze heerlijk in de tuin gespeeld want het was gelukkig goed weer. Om 22.30 uur hebben we haar voor het laatst buiten gelaten en toen in de bench gedaan in de hoop dat ze lekker ging slapen. Ze begon direct te piepen, dus dat beloofde niet veel goeds. Echter toen we het licht uitdeden hebben we haar niet meer gehoord totdat we om 5.30 uur wat gestommel hoorde. Deze nacht hadden we ons eerlijk gezegt heel anders voor gesteld, dus ik had er dan ook totaal geen moeite mee om naar beneden te gaan en haar te laten plassen. Ook alles is voor ons nieuw, dus nadat ze een plasje en een poepje in de tuin had gedaan dacht ik dat het klaar was. Nou, daar vergiste ik me dus erg in, want er werd nog twee maal achter elkaar een grote plas in de kamer gedeponeerd. Duidelijk voor de volgende keer, dat ik echt met haar de straat op ga en dan maar alles eruit laten lopen eer ik weer naar binnen ga. Al met al, is de eerste dag wat ons maar volgens ook wat Laika betreft vertreffelijk verlopen.

Kleine introductie

Wij willen een soort van logboek bij gaan houden over onze hond Laika (teef). Ons gezin bestaat uit vier personen. Dat zijn Anton, Annelies onze dochters Astrid (20) en Evelien (15). Wij wonen in Doorn in de provincie Utrecht. Astrid studeert in Leiden en woont samen met Bas, zij zal dus niet deelnemen aan de opvoeding van onze hond Laika. Astrid en Bas hebben ook pas een jonge hond (reu) aangeschaft zijn naam is Chico en samen kunnen wij dus in de toekomst heerlijk onze ervaringen uitwisselen over het opvoeden van de honden. Er bestaat een grote kans dat wij, als de situatie zich voordoet, Laika bij hen te logeren brengen of andersom. Het zo snel mogelijk socialiseren van de twee honden is dus van groot belang.

Het bezichtigen van het nest op 21 juli 2005

Nadat wij van een heerlijke vakantie in Frankrijk hadden genoten, zijn wij in juli op zoek gegaan naar een goed nest van Duitse Herders. Wij hebben lang nagedacht over de aanschaf van een hond. Dit doe je wat ons betreft niet zo maar in een opwelling.

Via de VDH hebben we een lijst van puppen bekeken,die de afgelopen weken geboren waren. Het bleek al snel dat in Roosendaal een nest was bij kennel "de Lievenschbergh", waar onze interesse naar uitging. De kleuren zwart/geel spraken ons aan, maar vooral ook de fokwaardecijfers van beide ouders. Moeder had een sv van 63 en vader 74. Dit zijn heel goede waarden.

Bij aankomst troffen wij een leuk nest met zeven puppies. De puppies waren erg dartel en werden uit de kennel gelaten om ons te verwelkomen. Ook waren er vier volwassen herdershonden aanwezig en uiteraard de moeder.

Moeder Senta von Bisschofsheim.

Het was al snel duidelijk dat de volwassen honden goed met de puppen overweg konden. Over socialisatie met andere honden was dus geen probleem te verwachten. Ook bleken er regelmatig buurkinderen te komen kijken bij de pups. Ook dat was geen nieuwtje voor hen tegen die tijd dat ze het nest zouden gaan verlaten.

Het leek ons niet juist om direkt een beslissing te nemen. Nadat we nog een nest bezocht hadden, zijn we terug gegaan naar Roosendaal waar we over zijn gegaan tot het kiezen van een pup. Dat zou onze Laika worden. Een ondeugende dondersteen die nergens voor uit de weg ging.

Laika 4 wkn. oud

En toen werd het aftellen totdat we haar zouden krijgen. Op 6 augustus, een week voordat ze uit het nest weg mocht, zijn we haar nog een keer gaan bezoeken. Ze was bijna verdubbeld in die twee weken. Uiteraard dronk ze niet meer bij haar moeder, hoewel ze dat nog wel probeerde.

Laika

7 wkn.

Als het goed is, zal Laika de komende week getatoeerd en gechipt worden. Als dit gebeurd is kunnen we haar ophalen. Dat zal dan waarschijnlijk zaterochtend 13 augustus plaatsvinden. Wij doen het juist op dit tijdstip, omdat we dan het hele weekend tijd voor haar hebben en zij kan wennen aan de nieuwe huis situatie.