14 augustus 2005
Laika eindelijk in Doorn
Eindelijk is het dan zo ver, Laika is op haar "thuisbasis" gearriveerd!!!!!
Het was aftellen tot het 13 augustus was. Maar vandaag is het dan toch zo ver. We zijn om ongeveer 8.30 uur richting Roosendaal gereden. Daar werden we zoals alle andere keren hartelijk verwelkomt door Nathan en Corina met een lekkere bak koffie. Alle papieren lagen al klaar. Enkele daarvan moesten nog verder ingevuld worden en ondertussen kon Laika nog even lekker ravotten met de andere honden. Toen ze moe begon te worden zijn we vertrokken. Met enige weerstand zetten we haar in de auto. Dit was haar eerste auto ervaring dus wij waren erg benieuwd hoe deze reis ging verlopen.

Laika al aardig rustig tijdens de reis
Nu was het ook voor Nathan en Corina het definitieve afscheid. Twee lieve mensen, die met hart en ziel voor hun honden leven. Het lijkt me dan ook heel moeilijk om weer afscheid te nemen van dat heerlijke spul. Maar via deze weg kunnen zij op de hoogte blijven van Laika haar verdere ontwikkeling. Ook willen zij nog een soort van reünie organiseren voor alle puppy's en hun bazen over ongeveer een half jaar.
De reis verliep wat ons betreft perfect. Verhalen die je leest over plassen, overgeven en andere niet prettige ervaring voor de hond zijn uitgebleven. De eerste tien minuten was ze wat aan het piepen, maar al snel vond ze de warme schoot van Annelies wat zeer aangenaam voor haar was (zie foto). Af en toe begon ze wat gestresst te hijgen maar verder verliep alles rustig en vielen haar oogjes af en toe dicht. Thuis in Doorn aangekomen hebben we haar direct in de tuin gezet waar ze al snel een plasje deed. Met heel voorzichtige pasje liep ze door het nog natte gras. Ook dit was voor haar een nieuwe ervaring want ze was alleen maar straatstenen gewend. Al snel werd het haar duidelijk dat gras erg lekker is en zeker de blaadjes van de madeliefjes die er in groeien.

De eerste stapjes in het gras
Nadat de hele tuin besnuffeld en onderzocht was, werd het tijd voor een kijkje in huis. Met zijn drieen keken we toe hoe ze direct in de keuken doorzakje en een grote deponeerde. Alle begin is moeilijk zullen we maar zeggen, ook bij het opvoeden van een hond. Toen ze alles goed geïnspecteerd had is ze de bench ingegaan. Ze had zeer snel door, dat je daar wel heerlijk tot rust kon komen en heeft 3 1/2 aan een stuk geslapen. De mensen die haar kwamen bewonderen zagen dus alleen maar een zeer diepslapende Laika.

Voor de eerste keer in de bench
Eten had ze niet veel gedaan, maar drinken ging goed. Toen ze wakker werd heeft ze weer haar plasjes en poepjes netjes buiten gedaan. Haar brokjes keek ze niet aan, totdat we er lekker kipstukjes door heen hadden gegooid. Toen was de inhoud van de bak inclusief brokjes zo opgeslokt. 's Avonds heeft ze heerlijk in de tuin gespeeld want het was gelukkig goed weer. Om 22.30 uur hebben we haar voor het laatst buiten gelaten en toen in de bench gedaan in de hoop dat ze lekker ging slapen. Ze begon direct te piepen, dus dat beloofde niet veel goeds. Echter toen we het licht uitdeden hebben we haar niet meer gehoord totdat we om 5.30 uur wat gestommel hoorde. Deze nacht hadden we ons eerlijk gezegt heel anders voor gesteld, dus ik had er dan ook totaal geen moeite mee om naar beneden te gaan en haar te laten plassen. Ook alles is voor ons nieuw, dus nadat ze een plasje en een poepje in de tuin had gedaan dacht ik dat het klaar was. Nou, daar vergiste ik me dus erg in, want er werd nog twee maal achter elkaar een grote plas in de kamer gedeponeerd. Duidelijk voor de volgende keer, dat ik echt met haar de straat op ga en dan maar alles eruit laten lopen eer ik weer naar binnen ga. Al met al, is de eerste dag wat ons maar volgens ook wat Laika betreft vertreffelijk verlopen.
Het was aftellen tot het 13 augustus was. Maar vandaag is het dan toch zo ver. We zijn om ongeveer 8.30 uur richting Roosendaal gereden. Daar werden we zoals alle andere keren hartelijk verwelkomt door Nathan en Corina met een lekkere bak koffie. Alle papieren lagen al klaar. Enkele daarvan moesten nog verder ingevuld worden en ondertussen kon Laika nog even lekker ravotten met de andere honden. Toen ze moe begon te worden zijn we vertrokken. Met enige weerstand zetten we haar in de auto. Dit was haar eerste auto ervaring dus wij waren erg benieuwd hoe deze reis ging verlopen.

Laika al aardig rustig tijdens de reis
Nu was het ook voor Nathan en Corina het definitieve afscheid. Twee lieve mensen, die met hart en ziel voor hun honden leven. Het lijkt me dan ook heel moeilijk om weer afscheid te nemen van dat heerlijke spul. Maar via deze weg kunnen zij op de hoogte blijven van Laika haar verdere ontwikkeling. Ook willen zij nog een soort van reünie organiseren voor alle puppy's en hun bazen over ongeveer een half jaar.
De reis verliep wat ons betreft perfect. Verhalen die je leest over plassen, overgeven en andere niet prettige ervaring voor de hond zijn uitgebleven. De eerste tien minuten was ze wat aan het piepen, maar al snel vond ze de warme schoot van Annelies wat zeer aangenaam voor haar was (zie foto). Af en toe begon ze wat gestresst te hijgen maar verder verliep alles rustig en vielen haar oogjes af en toe dicht. Thuis in Doorn aangekomen hebben we haar direct in de tuin gezet waar ze al snel een plasje deed. Met heel voorzichtige pasje liep ze door het nog natte gras. Ook dit was voor haar een nieuwe ervaring want ze was alleen maar straatstenen gewend. Al snel werd het haar duidelijk dat gras erg lekker is en zeker de blaadjes van de madeliefjes die er in groeien.

De eerste stapjes in het gras
Nadat de hele tuin besnuffeld en onderzocht was, werd het tijd voor een kijkje in huis. Met zijn drieen keken we toe hoe ze direct in de keuken doorzakje en een grote deponeerde. Alle begin is moeilijk zullen we maar zeggen, ook bij het opvoeden van een hond. Toen ze alles goed geïnspecteerd had is ze de bench ingegaan. Ze had zeer snel door, dat je daar wel heerlijk tot rust kon komen en heeft 3 1/2 aan een stuk geslapen. De mensen die haar kwamen bewonderen zagen dus alleen maar een zeer diepslapende Laika.

Voor de eerste keer in de bench
Eten had ze niet veel gedaan, maar drinken ging goed. Toen ze wakker werd heeft ze weer haar plasjes en poepjes netjes buiten gedaan. Haar brokjes keek ze niet aan, totdat we er lekker kipstukjes door heen hadden gegooid. Toen was de inhoud van de bak inclusief brokjes zo opgeslokt. 's Avonds heeft ze heerlijk in de tuin gespeeld want het was gelukkig goed weer. Om 22.30 uur hebben we haar voor het laatst buiten gelaten en toen in de bench gedaan in de hoop dat ze lekker ging slapen. Ze begon direct te piepen, dus dat beloofde niet veel goeds. Echter toen we het licht uitdeden hebben we haar niet meer gehoord totdat we om 5.30 uur wat gestommel hoorde. Deze nacht hadden we ons eerlijk gezegt heel anders voor gesteld, dus ik had er dan ook totaal geen moeite mee om naar beneden te gaan en haar te laten plassen. Ook alles is voor ons nieuw, dus nadat ze een plasje en een poepje in de tuin had gedaan dacht ik dat het klaar was. Nou, daar vergiste ik me dus erg in, want er werd nog twee maal achter elkaar een grote plas in de kamer gedeponeerd. Duidelijk voor de volgende keer, dat ik echt met haar de straat op ga en dan maar alles eruit laten lopen eer ik weer naar binnen ga. Al met al, is de eerste dag wat ons maar volgens ook wat Laika betreft vertreffelijk verlopen.
